Sąd Najwyższy w dniu 6 listopada 2024 r. w sprawie III CZP 27/24 podjął rozstrzygającą uchwałę, zgodnie z którą odszkodowanie dla właściciela nieruchomości położnej w OOU winno obejmować również rekompensatę za utratę jej wartości na skutek oddziaływania hałasu lotniczego.

Uchwała jest korzystna dla sąsiadów lotnisk. Neguje forsowany przez branżę portów lotniczych podgląd, zgodnie z którym odszkodowanie może być przyznane wyłącznie za szkody na nieruchomości powiązane z ograniczeniami o charakterze planistycznym (np. zakazy zabudowy). Pogląd ten był prezentowany przez część środowiska naukowego powiązanego z branżą portów lotniczych a także znalazł wyraz w dwóch niekorzystnych uchwałach SN z 2022 r. (III CZP 80/22 i III CZP 81/22).

Przed 2022 r. niemal jednolicie, przez wiele lat, uznawano, że samo wprowadzenie OOU ogranicza właściciela gruntu w prawach, gdyż od tego momentu nie może on już sprzeciwić się immisjom hałasu. Uchwała przywraca ten słuszny pogląd do łask.

Co ważne, uchwała została podjęta w poszerzonym 7-osobowym składzie sędziów Sądu Najwyższego i w specjalnym trybie dotyczącym ujednolicenia orzecznictwa. Uchwała jest dobrze uargumentowana i zawiera wskazówki co do sposobu liczenia ubytku wartości nieruchomości w OOU. Jej przyjęcie w orzecznictwie, czego należy się w niedługim czasie spodziewać, winno ukierunkować bieg procesów odszkodowawczych zgodnie z oczekiwaniami poszkodowanych właścicieli gruntów.

Uchwała odpowiada stanowisku zaprezentowanemu w sprawie przez Stowarzyszenie „Przyjazne Lotniska”, w którego tworzeniu brałem udział na zasadach pro bono.

Z uchwałą można zapoznać się się tutaj.